Στη δεκαετία του 1940 η έκδοση του Jim Dawson «Southern Adovate for Workers Councils» προσέλκυσε και απέκτησε ένα αναγνωστικό κοινό από αρκετές χώρες και έγινε περισσότερο γνωστή στους κύκλους της κομμουνιστικής αριστεράς στο εξωτερικό απ’ ό,τι στην ίδια την Αυστραλία.
Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Jim Dawson παρακολουθούσε τις ομιλίες των μελών της IWW (Industrial Workers of the World – Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου) που γίνονταν στις όχθες του ποταμού Yarra που διασχίζει τη Μελβούρνη, και αμέσως έγινε μέλος μιας ομάδας της IWW. Για δύο χρόνια εξέδιδε την εφημερίδα «One Big Union Herald» («Ο Κήρυκας του Ενός Μεγάλου Συνδικάτου»).
Στις αρχές της δεκαετίας του 1940 ίδρυσε την Workers Literature Bureau (Υπηρεσία Εργατικής Φιλολογίας) ως αντίδραση στην πλημμυρίδα της σταλινικής βιβλιογραφίας της εποχής, που κυρίως διακινείτο από το Socialist Party of Great Britain (Σοσιαλιστικό Κόμμα Μεγάλης Βρετανίας) και το Australian Socialist Party (Αυστραλιανό Σοσιαλιστικό Κόμμα).
Προοδευτικά, ο Jim Dawson μετακινήθηκε προς τις θέσεις και απόψεις του συμβουλιακού κομμουνισμού, όπως αυτές διατυπώθηκαν από το έργο του Άντον Πάνεκοκ «Εργατικά Συμβούλια». Μάλιστα, ο Πολ Μάτικ έφερε σε επαφή τον Πάνεκοκ με τον Dawson και έτσι τα «Εργατικά Συμβούλια» άρχισαν να εκδίδονται και να κυκλοφορούν σε φυλλάδια-συνέχειες στην Αυστραλία, την περίοδο 1948-1949.
Την ίδια εποχή, ο Dawson απέκτησε επαφές και με τον, τότε γηραιό, Αυστραλό αναρχικό Chummy Fleming, υποστηρίζοντας τις αναρχικές αντιεκλογικές διακηρύξεις του τελευταίου.
Ο Jim Dawson χρησιμοποίησε, ακόμα, μεταφράσεις κειμένων από άλλες γλώσσες που είχαν γίνει από τον αναρχικό δάσκαλο της Μελβούρνης, K.J.Kenafick, για την εφημερίδα του.
Ακόμα, από τον ίδιο τον Dawson επηρεάστηκε και ένας άλλος σημαντικός κοινωνικός αγωνιστής της Μελβούρνης ο Dick Curlewis, από τη Μελβούρνη, υποστηρικτής του εργατικού ελέγχου, ο οποίος, στα τελευταία χρόνια της ζωής του έγινε μέλος της Anarcho-Syndicalist Federation (ASF – Αναρχοσυνδικαλιστική Ομοσπονδία) και στη δεκαετία του ’90 μέλος της IWW Μελβούρνης.

Richard (Dick) Curlewis
Στη δεκαετία του 1950 η αναρχική δραστηριότητα στη Μελβούρνη (και γενικά στην Αυστραλία) ήταν ανύπαρκτη έως ελάχιστη. Ο K.J.Kenafick, την περίοδο αυτή, συνέχισε να αλληλογραφεί με αναρχικούς απ’ όλο τον κόσμο και να μεταφράζει και να γράφει διάφορα κείμενα. Ισπανοί και Ιταλοί μετανάστες σχημάτισαν αναρχικές ομάδες.
Η Germaine Greer, σήμερα διάσημη αλλά και αμφιλεγόμενη συγγραφέας (στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 1975 από τις Εκδόσεις «Ερμής» το βιβλίο της «Η Γυναίκα Ευνούχος»), εγκαταστάθηκε στο Σίδνεϊ το 1959 και συμμετείχε σε έναν αναρχομποέμικο τρόπο ζωής και στη γενικότερη ελευθεριακή κίνηση Sydney Libertarian Push.
Η δε συστηματική αναρχική δραστηριότητα άρχισε στην Αυστραλία στα μέσα της δεκαετίας του ’60, κυρίως στα πανεπιστήμια.